رعد

سلام وبلاگم شده سال شمار / اینقده که بهش سر می زنم! مطالب قبلی رو دیدم / هفت سال و هشت سال.... و ان شااله ..نه و ده و یازده و .... جدی جدی داریم شوخی شوخی زندگی می کنیم!!!...

سلامدیدنت رو چند بار آخر نزدیک مزارت داشته ام ...و شاید نمی آیی تا ما بیاییم ... و آرامش بگیریم ...آرامشی که فقط معنایش رو دختری که در آغوش پدرش باشد می فهمد!چقدر سریع یکسال گذشت و چقدر آهسته پنج سال بعد از تصادفت گذشت ...پنج سال و یکسال ...ای کاش بودی و فقط بودی و ما نگاهت می کردیم ...نگاه مهربانی های پدرانه ات ...بهم گفتی: دوست داشتم پبشتون باشم ...اشک امونم نداد .......